OSMAN Tarık Özçelik, Alanya Belediyesi‘nin Cumhuriyet Halk Partisi’ne mensup Belediye Başkanı. Aynı zamanda Alanya ve bölgesinin vergi rekortmenleri arasında ilk sıralarda yer alan bir şirketin sahibi ve yöneticisi.
Yöneticisi olduğu şirkette kaç personel çalıştırıyor, rakam olarak elifi elifine bilmesem de “azımsanacak” bir rakam olmadığını tahmin etmek hiç zor değil. Kendisine ait olan şirkette çalışan personelin yemek ihtiyacını karşılıyor mu ya da karşılığında herhangi bir ücret alıyor mu? Alıyorsa bu ücretin piyasaya oranla rakamsal durumu nedir, ne değildir hiç bilmiyorum. Merak filan da etmiyorum doğrusu; kendi şirketi çünkü bir anlamda babasının malı. Kendi şirketinde çalışan işçilerin yemek bedelini ister karşılar, ister karşılamaz, isterse aç, bilaç çalıştırır. Alan razı, veren razı olduktan sonra sorun yok. Ya da bana ne, kime ne…
Ancak, başkanı olduğu Alanya Belediyesi’nde çalışan personelin durumu böyle değil. Alanya Belediyesi, Başkan Osman Tarık Özçelik’in babasının malı ya da çiftliği değil. Çünkü kafasına göre yöneteceği bir şirket hiç değil. Her şeyin bir standardı, yani olması gerekeni var… Dahası, Alanya Belediyesi’ne “yakışanı” var…
Sen başkan olarak personelin yediği yemek ücretlerini iki katına çıkartırsan, yetmedi bir bardak çayı bile ücretli yaparsan… Daha açık bir ifadeyle personelin cebine giren üç kuruşa göz dikersen… Birileri çıkıp, “Hoooppp bilader!” der…
Alanya Belediyesi eğer makul şartlarda personelinin karnını doyuramıyorsa, bir bardak çay ikram edemiyorsa, “Yazıklar olsun!” der… Bana sakın kimse “maliyet” filan demesin… Size öyle maliyetler sıralarım ki, söylediğinize söyleyeceğinize pişman olursunuz…
Kaldı ki, Osman Başkan “sosyal demokrat” bir anlayışın başkanı… Daha doğrusu biz öyle biliyoruz… Daha da doğrusu, “biz öyle biliyorduk”… Gerçekten öyle miymiş, değil miymiş, bunun yanıtını sizlere bırakıyorum…
Ve son tahlilde şunu söylüyorum:
“Elim kırılsaydı da oy vermeseydim” diyenlerin sayısı her geçen gün çığ gibi çoğalıyor…
Nokta.
