Düello yoksa boşanma yok

Orta Çağ Almanya‘sında boşanmak isteyen çiftler için işler pek de kolay değildi. Kilise onayıyla boşanmak mı? Hayır, önce düello yapmanız gerekiyordu! İşte o zamanların boşanma prosedürü: “Düello yapmak zorundasınız!” başlığı altında.

Alman eskrim ustası Hans Talhoffer, 1467’de yazdığı savaş kılavuzu “Dövüş Kitabı“nda bu boşanma yöntemini detaylı bir şekilde anlatmış. Dövüş stratejilerinin anlatıldığı bir kitabın boşanma rehberi olması mı? Ne de olsa Orta Çağ’da her şey mümkün!

Bu düellolar, boşanma anlaşmazlıklarının çözümü için mükemmel bir yöntem olarak görülmüş. Geçerli bir neden yoksa boşanmak da yok! “Eğer suçunu kabul etmiyorsan, hadi bakalım arenaya!” İşte düelloyu kazanan taraf, boşanma davasını da kazanıyor. Bu kadar basit! Peki ya düelloyu kaybeden taraf? E, o da evde bulaşıkları yıkamaya devam ediyor, tabii eğer hala hayattaysa…

Orta Çağ boyunca uygulanan bu yöntem, çağ bitene kadar varlığını korumuş. Rönesans boyunca da hukuk teorilerinin bir parçası olmaya devam etmiş. Neden mi? Çünkü yargıçlar aslında kralın bir uzantısıymış. “Madem kralın emrindeyiz, adil olsun diye düello yapalım bari!” mantığıyla hareket etmişler.

Görsellerden görüleceği üzere, erkekler bir eli bağlı bir şekilde çukura koyulurken, diğer ellerinde sopa varmış. Çukurun içinde savaşırken, kadınlar ise çukurun etrafında diledikleri gibi dolaşabiliyormuş. Erkek çukurdan çıkmaya yeltenirse? Teslimiyet! Yani, “Tamam tamam, ben bulaşıkları yıkayacağım!”

Düello kararından sonra yargıçlar, çiftlere mücadeleye hazırlanmaları için 1 ay süre tanıyormuş. “Bu süre, düello için hazırlık mı? Hayır, siz kendi aranızda anlaşın da bize iş çıkmasın!” gibi düşünülmüş.

Sonuç olarak, fazlasıyla adil gibi görünen bu boşanma düellosu, müdahale edilmediğinde ölümle sonuçlanabiliyormuş. Evet, doğru duydunuz! “Ölümüne düello, ya da evlilik mahkemesi!” Orta Çağ Almanya’sında boşanmak, işte böyle bir macera haline gelmiş.