Alanya son yıllarda yaşanan en büyük felaketini yaşarken, hemen hemen her mahallede sel olurken,
insanlar evlerinden kovalarla su boşaltırken,
eşyasını, anılarını, ekmeğini kurtarmak için koştururken
gözler tek bir yeri aradı:
Alanya Belediye Başkanı’nı.
Özellikle Dim Çayı bölgesinde yaşananlar sıradan bir yağış değildi.
Sosyal medyaya yansıyan görüntülerde;
boşaltılan evler,
çamura gömülen sokaklar,
panik içindeki insanlar vardı.
Bu şehir ciddi bir felaket yaşadı.
Hem de öyle sessiz sedasız,
“bir yağmur geçti” denecek gibi değil.
İşte tam da bu yüzden,
Alanya halkı refleks olarak tek bir soruya kilitlendi:
Belediye başkanı nerede?
Seçim sürecinde
“birleşe birleşe kazandık, birleşe birleşe yöneteceğiz”
diye slogan atan
Osman Tarık Özçelik’in
bu kritik günlerde yurtdışında olduğunun konuşulması,
dikkatlerden kaçmadı.
Bakın, bu bir magazin merakı değil.
Bu bir sorumluluk sorusu.
Şehrü’l-emin;
şehir dara düştüğünde orada olması beklenen kişidir.
Kriz anında sadece paylaşım yapmak yetmez;
varlığını hissettirmesi gerekir.
Ama bu felaket günlerinde;
ne sahadan güçlü bir görüntü,
ne doğrudan halka seslenen bir açıklama,
ne de “buradayım, takip ediyorum” hissi oluştu.
Ve bu sessizlik,
çamurun içindeki insanların boğazında düğüm oldu.
Çünkü insanlar şunu sordu:
“Biz burada mücadele ederken,
şehir bize gerçekten emanet mi?”
Dim Çayı yıllardır konuşuluyor.
Taşkın riski biliniyor.
Baraj, havza, yapılaşma tartışmaları ortada.
Ama her felaketten sonra aynı cümleler kuruluyor,
aynı görüntüler izleniyor,
aynı mağduriyetler yaşanıyor.
Fark şu:
Bu kez insanlar yalnızca seli değil,
yokluğu da konuşuyor.
Belediye başkanlığı koltuğu,
yalnızca törenlerde,
yalnızca açılışlarda,
yalnızca yurtdışı temaslarında hatırlanacak bir makam değildir.
O koltuk,
çamur içindeki sokakta da anlam kazanır.
Bugün Alanya’da sorulan soru çok net:
Bu şehir bu kadar ağır bir tablo yaşarken,
Şehrü’l-Emin’ini neden yanında hissedemedi?
Bu bir suçlama değil.
Bu bir çağrıdır.
Bu bir hafıza notudur.
Çünkü Alanya unutmaz.
Sel geçer, su çekilir…
Ama kriz anında kimin nerede durduğu,
hafızada kalır.
Ve bugün Alanya halkı şunu soruyor:
Alanya Şehrü’l-Eminsiz mi kaldı?
