Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ahmet Kenan Türkdoğan’ın gerçekleştirdiği yeni danışman atamasının ardından ALTSO Başkanı ve Başkan Adayı Eray Erdem’in maaşlı personeli gazeteci G. C.’nin kaleme aldığı yazı, atamanın kendisinden çok kullanılan gazetecilik dili üzerinden tartışılmaya başlandı.
G. C.’nin paylaştığı yazıda bir valilik ve vakıf projesinin hedef alınması, vakıf ve çalışmalarıyla ilgili yeterince araştırma yapılmaması, tahsis edildiği iddia edilen yerin hiçbir kurum, platform ve vakfa tahsis edilmemiş olması kamuoyunda ayrıca bir tepki yaratırken, G. C.’nin gazetecilik faaliyetlerini de sorgulattı.
G. C.’nin yazısında yeni danışmanın eczacı olması, dini alanda çalışmalar yürütmesi, bir vakıf ve gençlik platformundaki görevleri ile Din Psikolojisi alanında yüksek lisans yapması üzerinden çeşitli sorular yöneltildi.
Ancak yazıya yönelik eleştirilerin odağında farklı bir nokta bulunuyor: Bir kadın gazetecilik yoluyla eleştirilirken, mesleki yeterliliğinin yanında dini kimliğinin ve sosyal faaliyetlerinin bu kadar öne çıkarılması ne kadar doğru?
Mesleki eleştiri başka, kimlik sorgulaması başka
Bir rektör danışmanının hangi kriterlerle görevlendirildiğini sorgulamak elbette gazeteciliğin doğal görevlerinden biri. Danışmanın uzmanlık alanı, görev tanımı, yetkileri ve üniversiteye sağlayacağı katkı kamuoyuna sorulabilir.
G. C.’nin bahsettiği vakfın valiliğin projesi olduğunu bilmemesi ve tahsis edildiğini iddia ettiği yerin kimseye tahsis edilmemiş olması da konuyla ilgili yeteri kadar araştırma yapmadığını ve kamuoyunu yanıltıcı bilgi verdiğini gösteriyor.
Ancak eleştirinin mesleki kriterlerden çıkarak kişinin dini faaliyetleri ve bağlantıları üzerinden yürütülmesi, tartışmanın farklı bir zemine taşınmasına neden oluyor.
Özellikle yazıda vakıf faaliyetlerinin ve dini çalışmaların geniş biçimde ele alınması, “Burada gerçekten atamanın mesleki boyutu mu sorgulanıyor, yoksa kişinin inancı ve faaliyet alanı mı?” sorusunu beraberinde getiriyor.
Kadın kimliği üzerinden kurulan dil tartışılıyor
Yazının bir başka dikkat çeken yönü ise yeni danışmanın kadın olması.
Bir kadının eczacı olması, gençlik çalışmalarında bulunması, vakıf faaliyetlerine katılması veya Din Psikolojisi alanında akademik çalışma yapması tek başına mesleki yeterliliğinin sorgulanmasını gerektiren unsurlar değil.
Eğer eleştiri danışmanlık görevinin niteliğine yönelikse, temel ölçütlerin kişinin uzmanlığı, akademik çalışmaları, deneyimi, görev tanımı ve yetkinliği olması gerekiyor.
Dini faaliyetlerin sürekli biçimde öne çıkarılması ise eleştirinin kişisel kimlik alanına kaydığı yönündeki değerlendirmeleri beraberinde getiriyor.
Bu nedenle G. C.’nin yazısı için kamuoyunda “din ve kadın düşmanlığı mı yapılıyor?” şeklindeki eleştirilerin gündeme gelmesi dikkat çekiyor.
Gazetecilikte sorgulama kadar ölçü de önemli
G. C.’nin yazısında atamanın nasıl yapıldığına dair sorular yer alıyor. Gazetecilik mesleğinin temelinde sormak ve sorgulamak yatarken, sorulan soruların haddini aşmaması, kişilik haklarına saldırmaması da gazeteciliğin etik ilkelerinden biridir.
Bu soruların yanıtlarının kamuoyuna açıklanması elbette istenebilir. Ancak gazetecilikte bir iddianın ağırlığı kadar, o iddiayı destekleyen somut veriler de önem taşıyor.
Özellikle bir kişinin dini faaliyetleri üzerinden üniversite içerisinde farklı bir amaç bulunduğu izlenimi oluşturuluyorsa, bunun somut bilgi ve belgelerle ortaya konulması gerekiyor.
Aksi durumda gazetecilikteki sorgulama ile kişisel kanaat arasındaki sınırın nerede başladığı ve nerede bittiği tartışmalı hale geliyor.
