1999 yılıydı. Yeni mezun bir doktor olarak Alanya can hastanesinde işe başlamıştım. O yıllarda henüz çevre yolu yoktu. 25 metrelik yolun da başkent hastanesinden sonrası yoktu. Bu kadar beton da yoktu. Bu kadar araba da yoktu. Bu kadar nüfus da yoktu. Tahmin edebileceğiniz gibi her yer yemyeşil her yer portakal kokusu idi. Genelde o yıllarda motosiklet kullanırdım. Şehirden oba göl tarafına giderken karayolları parkını geçince yüzüme bir soğuk hava çarpardı. Obanın ayazı derlerdi buna. Öyle ki Alanya da muzun yetişmediği tek yerdir Oba. Şimdilerde ise artık ne bu ayaz var ne de o serinlik. Hep birlikte Yeşil Alanya’yı betona çevirdik. Bu şehri yönetenler bu halka “Yeşil kalırsak daha fazla turist daha kaliteli turist gelir” kavramını anlatabilseydi, imar planını ona göre yapabilseydi şimdi Alanya adına aşk şarkıları yazılan bir şehir olurdu. Çok mu geç? Hayır. Vizyonlu dinamik eğitimli bir başkan ile yine o günler geri gelebilir. Önümüz seçim. Seçerken iki kere düşünün. Saygılarımla