Her mesaj bir kapı zili gibi çalıyor, her beklenti içeri girmek istiyor. Oysa her kapı her an açılmak zorunda değildir.
Psikolojik sınırlar; araya duvar örmek değil, kendine ait bir eşiği tanıyabilmektir. Kimlerin, ne zaman içeri girebileceğini bilmek ruh sağlığının temel güvenlik sistemlerindendir. Eşik kaybolduğunda ise içeri giren de çıkan da birbirine karışabilir.
İletişim sorunlarının çoğu yanlış kelimelerden değil, söylenemeyen “buraya kadar”lardan doğuyor . “Hayır” denemeyen ilişkiler zamanla kırgınlık biriktiriyor ve taşınamayan yükler sessizce bedene ve ruha yerleşir.
Sağlıklı mesafe, soğukluk değildir.
Ateşe fazla yaklaşırsanız yanarsınız, çok uzaklaşırsanız üşürsünüz. İlişkiler de böyledir; ideal ısı “sınırlarla” korunur.
Unutmamak gerekir:
Kendini koruyamayan biri, başkasını da güvenle sevemez.
Mesafe koyabilen insan uzak ya da soğuk değil; dengededir.
