Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 10. Yıl Nutku’nda “Bugün en büyük bayramdır, kutlu olsun!” sözleriyle belirttiği gibi, Cumhuriyet Bayramı Türkiye Cumhuriyeti’nin en büyük bayramıdır.
Cumhuriyet aynı zamanda Atatürk’ün Türk gençliğine bıraktığı en büyük emanettir. Vatansever bir Türk genci olarak son yıllarda gençliğin içinde bulunduğu umutsuzluk ve korku ikliminin ben de içerisindeyim. Üstelik geleceği hesaplayamamak, ekonomik sıkıntılar içerisinde debelenirken ülkede, dünyada ne olup bittiğine kafa yoramamak, yaşamaya çalışmaktan yeterli eğitim ve kültür seviyesine ulaşamamak dolayısıyla da bir dünya görüşüne sahip olamamak bu umutsuzluk ikliminden çıkmayı neredeyse imkansız hale getiriyor. Gençlik ne yapacağını bilemiyor, artık genç olamıyor. Önce ev-okul, daha sonra ev-iş arasında yaşlanıyor. Hayat hengamesi içinde kafasını kaldırıp etrafında ne olup bittiğine bakamıyor. Umutsuzluğun içinden çıkacak vakit dahi bulamıyor.
Gençlik olarak bizlerin unuttuğu şey ise Türkiye Cumhuriyeti’nin bugünden çok daha zor şartlarda ve çok daha büyük bir umutsuzluk iklimi içerisinde, çok büyük bir mücadelenin sonucu olarak kurulmasıdır. O iklimde bizim neslimize hakim olan “Elimizden bir şey gelmez.” havası hakim olsaydı, ne yazık ki başka ülkelerin manda ve himayesi altında belki günümüzün Filistin’inden daha kötü bir durumda olacaktık.
Şahıslar, insanlar gelip geçicidir. Ekonomiler düşüp zamanla yükselebilir. Bugünün siyasileri de Ulu Önder Atatürk gibi elbet bir gün toprak olacaktır. Gençlik olarak bize düşen fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olsak bile Cumhuriyet’i içerideki ve dışarıdaki Cumhuriyet ve Türk düşmanlarına karşı savunup koruyarak “ilelebet payidar” kalmasını sağlamaktır.
Nice 100 yıllara, yaşasın Türkiye Cumhuriyeti!
