Türkiye, neredeyse her yaz binlerce hektarlık orman alanını alevlere teslim ediyor. Birçok ilde peş peşe çıkan yangınlar, yalnızca ağaçları değil, doğal yaşamı, ekosistemi, yerleşim alanlarını ve geleceğimizi de tehdit ediyor. Ne yazık ki bu tablo artık toplumda şaşkınlıktan çok derin bir üzüntü ve alışılmışlık hissi oluşturuyor.
Her yıl benzer manzaralarla karşı karşıya kalıyor, aynı acıları yaşıyor ve aynı soruları soruyoruz: Bu yangınlar için daha etkili önlemler alınamaz mı? Riskli bölgelerde daha güçlü koruyucu uygulamalar geliştirilemez mi? Erken uyarı sistemleri, düzenli orman bakımı, yangın emniyet şeritleri, teknolojik izleme sistemleri ve toplumun bilinçlendirilmesine yönelik çalışmalar yeterli düzeyde uygulanıyor mu?
Orman yangınlarının bir kısmı doğal nedenlerle, önemli bir bölümü ise insan kaynaklı ihmal veya kasıt sonucu meydana geliyor. Bu nedenle yalnızca yangınlara müdahale kapasitesini artırmak değil, yangınların hiç başlamamasını sağlayacak önleyici politikaların güçlendirilmesi de büyük önem taşıyor.
Bu mücadele yalnızca kamu kurumlarının değil, yerel yönetimlerin, sivil toplum kuruluşlarının ve her bireyin ortak sorumluluğudur. Ormanlık alanlarda ateş yakmamak, cam ve yanıcı atıkları doğaya bırakmamak, en küçük dumanı dahi vakit kaybetmeden yetkililere bildirmek gibi basit görünen tedbirler, büyük felaketlerin önüne geçebilir.
Artık her yaz aynı felaketleri konuşmak yerine, kalıcı çözümleri hayata geçirme zamanı gelmedi mi? Yanan her ormanla birlikte yalnızca ağaçları değil; temiz havamızı, su kaynaklarımızı, biyolojik çeşitliliğimizi ve gelecek nesillere bırakacağımız doğal mirası da kaybediyoruz.
Toplumun ortak beklentisi nettir: Orman yangınlarıyla mücadelede yalnızca söndürme çalışmalarının değil, önleyici tedbirlerin de en üst seviyeye çıkarılması ve her yaz tekrarlanan bu acı tablonun kalıcı çözümlerle sona erdirilmesidir.